18
Cz, Paź

Zdrowie

Zawał serca może przebiegać bezobjawowo lub objawowo. Ponieważ szacuje się, że w Polsce efektem niewydolności krążenia jest ok. 200 tys. zgonów rocznie, każdy powinien poznać typowe objawy zawału mięśnia sercowego i dowiedzieć się, jak pomóc osobie, u której doszło do zamknięcia jednej z tętnic wieńcowych.

Najczęściej występujące objawy serca

Jakie objawy najczęściej wymieniają pacjenci, u których doszło do zawału serca? Lista jest długa:

  • ból w klatce piersiowej – to najczęściej wymieniany symptom zawału serca; ból może piec, może też ściskać,
  • kołatanie serca,
  • niepokój przed śmiercią,
  • duszności połączone z wystąpieniem zimnego potu,
  • zawroty głowy i czasem nawet nudności.

Pojawienie się więcej niż jednego z wymienionych symptomów wskazuje na zawał serca. W takiej sytuacji liczy się szybka pomoc – od kolejnych minut zależy nie tylko życie chorego, lecz także jego stan fizyczny, gdy uda się uratować mu życie.

Mniej popularne objawy zawału serca

Czasem objawy zawału serca są mniej charakterystyczne, a pacjent czy osoby postronne, nie wiążą je z zawałem serca. Przykładowo, gdy zawał dotyczy jedynie dolnej ściany serca, pojawiają się:

  • ból brzucha,
  • nudności i wymioty,
  • złe samopoczucie.

Zawał serca może też przebiec bezobjawowo. Najczęściej ma to miejsce u pacjentów, u których wcześniej zdiagnozowano cukrzycę. W takich przypadkach o zawałach chory dowiaduje się dopiero po przeprowadzeniu specjalistycznych badań, np. EKG.

Pierwsza pomoc przy zawale serca

Gdy mowa o zawale serca, to liczy się każda minut. Podstawową kwestią jest wezwanie pomocy lekarskiej. Specjaliści doskonale wiedzą, jak pomóc pacjentowi, mają też dostęp do odpowiedniego sprzętu, np. defibrylatora zewnętrznego (AED). Kolejnym krokiem jest ułożenie ciała w wygodnej, najlepiej siedzącej pozycji, bo taka pozycja ułatwia oddychanie. Aby ulżyć choremu, należy mu podać leki – kwas acetylosalicylowy (300-500 mg) lub nitroglicerynę (0,4-0,8 mg). Bardzo ważne jest też wykonanie masażu serca lub uciskanie klatki piersiowej – to sposób, aby zwiększyć szanse pacjenta na przeżycie.